DOLUNAY
4/9/2008 -Kategori: ÖYKÜLER
DOLUNAY
Çoook çok eskiden, yeÅŸil bir vadinin içinde
bir Irmak kıyısında kurulu bir köy varmış,
taa dünyanın öbür ucunda.
Çok eski dedik ya,
o zamanlar gündüzleri pek güneÅŸli geçermiÅŸ,
yaÄŸmur yaÄŸmadıkça;
geceleri hep yıldızlı olurmuÅŸ, bulutlar olmadıkça.
Köy sakinleri tarımla uÄŸraşırlarmış,
hayvanlar avlarlarmış, uçsuz, bucaksız arazilerinden,
sularını, kaynağı çok uzakta olan köylerinin içinden geçen,
ırmaktan alırlarmış.
Köyde herkes birbirini sever,sayarmış.
Köyde bir tek kiÅŸinin kalbinde, öyle büyük bir sevgi
varmış ki, bütün köyünküne bedelmiÅŸ;
Dolun'un İntera'ya olan aşkıymış bu.
Kız, Dolun'u bilirmiş de tanımazmış yakından.
Dolun dayanamamış; bir gün gitmiÅŸ kızın yanına,
sormuÅŸ Ä°ntera'ya onunla evlenip evlenmeyeceÄŸini.
Ä°ntera demiÅŸ ki, Dolun'a: "Evlenirim evlenmeye ama
benim isteyenim çoktur, her gelen kiÅŸiden
aynı şeyi ister benim babam. Ancak babamın
bu isteÄŸini yerine getiren benimle evlenir.
"Dolun şaşırmış. "Sensin benim kalbimin sahibi"
diyerek baÅŸlamış sözüne "Senin dileÄŸin benim için bir
emirdir, söyle isteÄŸini hemen yapayım" demiÅŸ aÅŸkına.
Ä°ntera demiÅŸ ki; "Bir çiçek vardır;
yaprakları gümüÅŸten tomurcukları elmastan,
onu ister babam, benle evlenmek isteyenden".
Dolun, "Bekle beni" demiÅŸ Ä°ntera'ya,"hemen
gidip getireyim o çiçeÄŸi ama nerededir yeri?
"Ä°ntera parmağıyla göstermiÅŸ akan ırmağı;
"işte bu ırmağın kaynağındadır der babam,
kırk gün yürümek gerekirmiÅŸ oraya varmak için
ama bir giden bir daha gelmedi ÅŸimdiye dek çünkü
oralar büyülüymüÅŸ derler, giden geri gelmezmiÅŸ
çünkü, buralardan çok daha güzelmiÅŸ oralar.
Dolun; "Senden daha güzel ne olabilir ki,
bu dünyada" demiÅŸ Ä°ntera'ya "DöneceÄŸim, o çiçekle,
döneceÄŸim çünkü seviyorum seni, çünkü sensiz
anlamı olmaz benim için o güzelliÄŸin".
Dolun çıkmış yola sonra.
Kırk gün yürümüÅŸ ırmağın yanından. Hep
ne kadar sevdiÄŸini düÅŸünmüÅŸ Ä°ntera'yı yol boyunca.
Aklındaki Ä°ntera'ymış, tek amacı ise; o çiçek.
Kırkıncı gün kalkmış Dolun sabah erkenden,
yüzünü yıkamış ırmaktan,
anlamış çok yaklaÅŸtığını kaynağına
ırmağın suyunun serinliğinden.
Devam etmiş yoluna sonra. Biraz sonra varmış
kaynaÄŸa, bütün yeÅŸilliklerle çevrili bir göl varmış
kaynakta, gölün ortasında bir adacık,
adacığın üstünde de o çiçek duruyormuÅŸ.
Anlamış Ä°ntera'nın anlattığı çiçek olduÄŸunu, güzelliÄŸinden.
Yüzmeye baÅŸlamış adaya doÄŸru hemen.
Adaya çıkınca karşısında bir adam belirmiÅŸ Dolun'un.
Adam Dolun'a; "Her gülün bir dikeni, koruyucusu
olduÄŸu gibi, bende bu çiçeÄŸin koruyucusuyum, eÄŸer
almaya geldiysen; ben Salut, izin vermem buna" demiÅŸ.
Dolun şaşkın ve de kararlı bir tonla
"Ben o çiçeÄŸi alacağım sonra aÅŸkıma kavuÅŸacağım"
demiÅŸ. "Hiç bir ÅŸey beni kararımdan çeviremez".
"O zaman beni biraz dinleyeceksin" demiÅŸ Salut...
"Sana neden koparmaman gerektiğini anlatacağım,
eÄŸer halâ ikna olmazsan o zaman izin veririm
almana". Dolun ikna olmuÅŸ ve çökmüÅŸ
yoncaların üstüne, baÅŸlamış dinlemeye...
"EÄŸer bir ÅŸeyi çok fazla istersen
ve engelin yoksa önünde; onu alırsın.
Hayat da böyledir, insan engelleri aÅŸarsa
yaÅŸamına devam edebilir. Bu çiçek de
sadece yaÅŸam için bir ÅŸeyler yapacaksan
engelleri kaldırır önünden çünkü, onun da bir görevi
var. Bu çiçek, sadece 28 gecede bir açar
yapraklarını ve döker parlayan tohumlarını göle,
bu sayede buradaki sular yükselir ve
ırmaktan taşar gider zamanla. Bu ırmak sayesinde
yaÅŸar bu doÄŸadaki yeÅŸillikler, insanlar, hayvanlar."
demiÅŸ Salut. Dolun baÅŸlamış düÅŸünmeye,
eÄŸer çiçeÄŸi koparırsa kavuÅŸacaktır sevdiÄŸine
ama kuruyacaktır ırmakları bunun yanında.
Sonunda çiçeÄŸin başına çöker kalır Dolun.
GümüÅŸ yapraklarında kendini görür Dolun, çiçeÄŸin.
Yanında İntera vardır ama niye mutsuzdur ikiside.
Aslında kalbindeki tek endiÅŸeyi görür Dolun.
Zaman geçtikçe Dolun'un düÅŸünceleri
yoğunlaşır kafasında.
MutsuzluÄŸunu düÅŸünür,
çiçeksiz, Ä°ntera'sız bir yaÅŸam düÅŸünür.
Koparamaz çiçeÄŸi günlerce Dolun,
artık yaşamaktan zevk almaz şekilde sadece
aÅŸkını düÅŸünerek beklemeye baÅŸlar olacakları.
Bir gece çiçek tohumlarını bırakırken göle
bir tomurcuk da Dolun'un
sertleÅŸmiÅŸ kalbinin üstüne düÅŸmüÅŸ,
aniden Dolun kalbindeki aşkının
büyüklüÄŸü kadar kocaman bir taÅŸa dönmüÅŸ,
taÅŸ o kadar büyükmüÅŸ ki, dünyaya sığmamış,
gökyüzüne yükselmiÅŸ ve Dünya ile dönmeye baÅŸlamış.
Böylece Ay olmuÅŸ Dolun'un kalbi Dünya'ya.
O günden sonra sadece 28 gecede bir göstermiÅŸ
Dolun kalbinin tüm yüzünü,
aÅŸkının bütün parıltısını diÄŸerlerine;
sadece o gecelerde aydınlatmış Dünya'yı
aynı çiçek gibi...
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır